fdim Ambrakiotis is still waiting for you to join Twitter...

 
Top corners image
     
 
   
 
 
 

fdim Ambrakiotis is still waiting for you to join Twitter...

 
 
Accept invitation
 
     

fdim Ambrakiotis is still waiting for you to join Twitter...

 
Top corners image
     
 
   
 
 
 

fdim Ambrakiotis is still waiting for you to join Twitter...

 
 
Accept invitation
 
     

fdim Ambrakiotis sent you an invitation

 
Top corners image
     
 
   
 
 
 

fdim Ambrakiotis has invited you to join Twitter!

 
 
Accept invitation
 
     

fdim Ambrakiotis sent you an invitation

 
Top corners image
     
 
   
 
 
 

fdim Ambrakiotis has invited you to join Twitter!

 
 
Accept invitation
 
     

Αγίου Μαξίμου του Γραικού.Κανών Παρακλητικός εις το Πανάγιο Πνεύμα

ΕΞΩΦΥΛΟ-ΑΓ.ΤΡΙΑΔΑ.jpg

Γιά πρώτη φορά τό γνωστο κείμενο τοζ γίου Μαξίμου τοζ Γραικοζ πό τή Ρωσοσλαβονική γλφσσα στήν Hρθόδοξη λληνική Qμνογραφική γλφσσα!

 

Βιβλιοπαρουσίαση

 

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου θανασίου.

Πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη.

 

 8διαίτερες εPχαριστίες @φείλουμε στόν «ν Τριάδι  δωρεοδότην Θεόν», πού  μΆς ξίωσε, νά φέρουμε σέ πέρας τήν προσπάθεια κδοσης τοζ Παρακλητικοζ Κανόνα στό Πανάγιο Πνεζμα τοζ  Iσίου Πατρός !μφν Μαξίμου τοζ Γραικοζ, στήν λληνική  Qμνογραφική γλφσσα, μέ σκοπό νά συνεχίσουμε τήν προβολή τοζ γνωστου «ν πολλοΦς» ργου τοζ γίου.

 

) συγκεκριμένη κδοση τοζ Παρακλητικοζ Κανόνα στό Πανάγιο Πνεζμα χει πολύ μεγάλη σημασία καί γιά τούς παρακάτω κυρίως λόγους.

 

Α. Ε6ναι A μοναδικός Παρακλητικός Κανόνας πρός τό Πανάγιο Πνεζμα, πού Qπάρχει στήν κκλησιαστική Qμνογραφία. I  γιος Μάξιμος A Γραικός ε6ναι A πρφτος πού συνέθεσε, aς μοναχός στή Μονή Βατοπαιδίου, Παρακλητικό Κανόνα στόν Τίμιο Πρόδρομο, λλά καί A   πρφτος πού συνέθεσε παρακλητικό κανόνα στό Πανάγιο Πνεζμα, aς γκλειστος στή Μονή  Βολοκολάμσκ.

 

Β. Τό Qμνογραφικό κείμενο δίνεται γιά πρώτη φορά στό Χριστεπώνυμο πλήρωμα στήν λληνική @ρθόδοξη Qμνογραφική γλφσσα, γιά προσευχητική χρήση, μετά πό 462 χρόνια πό τή σύνθεσή του στή ρωσοσλαβονική.

 

 «.I Κανών ε0ς τό γιον Πνεζμα - γραφείς ρχικφς κατά τήν πρώτη φυλάκισί του στήν Μονή Βολοκολάμσκ Qπό τοζ γκλείστου Μοναχοζ Μαξίμου, κάτω πό πολύ αPστηρές συνθΖκες, μέ κάρβουνο στόν τοΦχο τοζ κελλίου του στήν λληνική γλφσσα, μετά τήν πελευθέρωσί του καί τήν ν τχ μεταξύ κμάθησι τΖς ΡωσικΖς γλώσσης, μεταγλωττισθείς στήν Ρωσική του μορφή - ε6ναι πρωτότυπος καί περισπούδαστος διά τά Qψηλά θεολογικά του νοήματα..» (πό τόν πρόλογο τοζ Μητροπολίτη  Κυθήρων κ.Σεραφείμ)

 

Τό ργο ε6ναι συλλογικό καί ! κδοση γινε «προνοί³, κόποις καί συνδρομΗ», τοζ πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου θανασίου, Καθηγητοζ Χημικοζ, καί τΖς Πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη, Καθηγητρίας Φιλολόγου (ρτα 2014).

 

) μετάφραση τοζ κειμένου πό τή Ρωσοσλαβονική στή νέα λληνική γλφσσα γινε πό ε0δικό μεταφραστικό κέντρο. I λεγχος τΖς μετάφρασης γινε πό Ρώσους λληνιστές καθηγητές «προνοί³ τοζ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυρήνης κ.κ. θανασίου» μετά πό παράκλησή μας καί ! μετατροπή τοζ νεοελληνικοζ κειμένου στήν  Hρθόδοξη  Qμνογραφική γλφσσα ε6ναι ργο τοζ καθηγητΖ καί Qμνογράφου  κ. ντωνίου  Μάρκου στό πλαίσιο τφν δραστηριοτήτων τοζ Κέντρου γιολογικφν μελετφν «Mσιος Συμεών A μεταφραστής».

 

I μουσικολογικός λεγχος τοζ Κανόνα γινε πό τόν Πρωτοψάλτη καί Μουσικοδιδάσκαλο κ.Γεώργιο Χρονόπουλο καί ! φιλολογική πιμέλεια τφν κειμένων γινε πό τήν πρεσβυτέρα Χαρούλα Τσουλιάη, καθηγήτρια φιλόλογο.

 

I Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ.κ.Σεραφείμ, πού προλογίζει τό βιβλίο σημειώνει:

 

« ...Τόσον ! πανασύνθεσις τοζ ρχικοζ Κανόνος, Eσον καί ! σύνθεσις τοζ προσφάτου, ποτελοζν πνευματικά πιτεύγματα ε0ς δόξαν τοζ ΕPλογητοζ Θεοζ καί τοζ Προσκυνητοζ γίου Πνεύματος. ) ποκατάστασις τοζ Κανόνος τοζ γίου μετρικφς καί τονικφς, παρά τάς δυσχερείας τοζ πράγματος, θεωρεΦται λίαν φιλότιμος καί πιτυχής».

 

Χαρακτηριστικά τοζ βιβλίου

 ΣχΖμα:

17χ24

ριθμός σελίδων

144

IBSN

978-960-93-6214-6

κτύπωση

σωτερικό 4 χρώματαξωτερικό 4 χρώματα

Χαρτί

σαμουά 120 γραμμαρίωνξώφυλλο μέ αPτιά, velvet 350 γραμμαρίων.

 

 

 

           

Στό βιβλίο Qπάρχουν καί  ο1  ξΖς ε0κόνες:

 

1. μπροσθόφυλλο: ! περίφημη ε0κόνα τΖς γίας Τριάδος, ργο τοζ Aσ. νδρέου Ρουμπλιώφ (15ος αι.). Μόσχα, Πινακοθήκη Τρετιακώφ.

 

2. Hπισθοφύλλο: Μόσχα, Σερκίγιεβ Ποσάντ, Λαύρα γίας Τριάδος - γ. Σεργίου  (1345 κ.ε.)· A Ναός τοζ γίου Πνεύματος (1476/77), Eπου καί A τάφος τοζ γ. Μαξίμου τοζ Γραικοζ (+  1556).

 

3. I γιος Μάξιμος γράφει μέ κάρβουνο στόν τοΦχο τΖς φυλακΖς τόν Κανόνα στό  γιο Πνεζμα. (ργο καί εPγενική προσφορά τοζ πειρώτη  γιογράφου κ.Κ.Τάμπη).

 

4. γγελος μεταλαμβάνει στή φυλακή τόν γιο Μάξιμο τόν Γραικό. (ργο καί εPγενική προσφορά τοζ πειρώτη γιογράφου κ.Κ.Τάμπη).

 

5. γγελος παρηγορεΦ  στή φυλακή τόν γιο Μάξιμο τόν Γραικό. (ργο καί εPγενική  προσφορά τοζ γιογράφου κ. Γ.Κόρδη)

 

6. ) λάρνακα μέ τά λείψανα τοζ γ. Μαξίμου στή Ρωσία, Eπου Qπάρχει γραμμένο τό πολυτίκιο τοζ γίου στή Ρωσική γλφσσα.

 

7. Δύο ακόμα πρωτότυπες Ρωσικές ε0κόνες τοζ γίου καί ε0κόνες τφν μονφν Volokolamsk καί Otroch.

 

Περιεχόμενα τοζ βιβλίου

 

Τό βιβλίο διαιρεΦται σέ πέντε μέρη, μέ περιεχόμενα Eπως φαίνονται στή συνέχεια:

 

ΜΕΡΟΣ - Α -

 

Περιλαμβάνει:

 

-Χαιρετισμό τοζ Μητροπολίτου Κυρήνης κ.κ. θανασίου, ξάρχου τοζ Πατριαρχείου λεξανδρείας στή Μόσχα.

 

-Πρόλογο  τοζ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυθήρων κ.κ.Σεραφείμ.

 

-Ε0σαγωγικό σημείωμα γιά τό βίο, τίς διώξεις καί τό ργο τοζ Αγ.Μαξίμου τοζ Γραικοζ καθώς καί φιλολογικό σχολιασμό τοζ κανόνα, τοζ Aμοτίμου καθηγητοζ  Βλασίου Σαββίδη, τοζ Ca.S.University τΖς ΣχολΖς λληνικφν Σπουδφν, στήν δρα τΖς ΚλασσικΖς Φιλολογίας .

 

-πόσπασμα τοζ Κανόνα στή Ρωσοσλαβονική γλφσσα.

 

ΜΕΡΟΣ - Β -

 

Περιλαμβάνει τά παρακάτω ρθρα τοζ πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου θανασίου:

 

-Σύντομα 1στορικά στοιχεΦα τοζ Κανόνα πρός τό γιο Πνεζμα τοζ  γ.Μαξίμου τοζ Γραικοζ.

 

-Yμνογραφικά χαρακτηριστικά τοζ Κανόνα.

 

-Θεολογικό σχολιασμό τοζ Κανόνα.

 

-Τήν πνευματική προσωπογραφία τοζ  γ. Μαξίμου τοζ Γραικοζ, μέσα πό να Qμνογραφικό ποίημα τοζ Γέροντος 8ωσήφ τοζ Βατοπαιδινοζ.

 

ΜΕΡΟΣ - Γ -

 

Περιλαμβάνει τόν Κανόνα στό Παράκλητο Πνεζμα τοζ γ. Μαξίμου τοζ Γραικοζ, Ποίημα τοζ καθηγητΖ  κ. ντωνίου Μάρκου.

 

Στό σχετικό ε0σαγωγικό σημείωμα A Qμνογράφος Καθηγητής κ. ντώνιος Μάρκου μεταξύ τφν λλων σημειώνει καί τά ξΖς:

 

«Μελετφντας  τήν νεοελληνική  μετάφραση τοζ Ρωσικοζ  κειμένου, διαπιστώσαμε Eτι ! παράθεση πό τόν γ. Μάξιμο τφν Ε1ρμφν τοζ  0αμβικοζ Κανόνος τΖς ορτΖς τΖς ΠεντηκοστΖς, ποιήματος 8ωάννου τοζ ρκλΆ («Θείσ καλυφθείς A βραδύγλωσσος γνόφσ ...» κ.λ.π.), σέ &χο Τέταρτο, μΆς Qποχρέωνε νά  συνθέσουμε  καί  τά  Τροπάρια  βάσει τφν Ε1ρμφν, Aπότε  προέκυπτε νας νέος 0αμβικός Κανόνας, σέ «ν πολλοΦς»  γνωστο Eμως  μέλος  στό  εPρύ κοινό. Γιά τοζτο Aδηγηθήκαμε  στήν  πόφαση  τΖς  συνθέσεως  καί  νός  δευτέρου  Κανόνος, κατά  τό  παγκοίνως  γνωστό μέλος  τοζ  Μικροζ  Παρακλητικοζ  Κανόνος  στήν Yπεραγία  Θεοτόκο («Yγράν  διοδεύσας ...» κ.λ.π.), σέ &χο πλάγιο τοζ Τετάρτου.  I δεύτερος  αPτός  Κανόνας παρατέθηκε κατά  hδή, μέσως  μετά  τήν  ντίστοιχη  hδή  τοζ  πρώτου  Κανόνος (Eπως  συνήθως  συμβαίνει στόν Lρθρο, σέ μνΖμες  γίων $ ορτές  πού  τιμφνται  μέ  δύο  Κανόνες).  Καί  στίς  δύο περιπτώσεις διατηρήθηκε  τό  Uφος  καί  τό  πνεζμα  τοζ  γ. Μαξίμου  καί  καταβλήθηκε  προσπάθεια  νά  χρησιμοποιηθοζν ο1  βασικές  λέξεις (ρήματα, πίθετα)  τοζ Ρωσικοζ  κειμένου.

 

I Aμότιμος καθηγητής κ.Βλάσιος Σαββίδης σχολιάζοντας τό σχετικό ποίημα γράφει :

 

«..Τό  Qπό παρουσίασιν νέον ργον τοζ  γαπητοζ συναδέλφου, δικαίωσεν πλήρως τάς προσδοκίας μας. Πρόκειται περί  ργου μεγάλου, διότι  πέτυχεν  ε0ς  τήν  προσπάθειαν  τΖς  μεταφορΆς  τοζ  σκητικοζ πνεύματος, τοζ μοναχικοζ $θους, τοζ  γλαφυροζ Uφους  καί  τΖς  θεολογικΖς  σκέψεως  τοζ  πρώτου  ποιητοζ  του γ. Μαξίμου τοζ Γραικοζ. Μάλιστα A Κανών, ποτελούμενος  ε0ς  τήν  νέαν  του  μορφήν πό  δύο  νέους  Κανόνας, ναδεικνύει τόν μεγάλον βαθμόν δυσκολίας τοζ γχειρήματος.

 

Τό  Qμνογραφικόν  ργον  τοζ  συναδέλφου γιολόγου  καί Yμνογράφου, διακρίνεται  γενικφς διά τήν  κομψότητα  τοζ  ποιητικοζ  λόγου, τήν πυκνότητα  τφν νοημάτων, τήν εQρηματικότητα  τφν  0δεφν  καί  τήν  ν  συντομί³ περιεκτικότητα (! Aποία ε6ναι τό κύριον - κατά  τήν γνώμην μου - χαρακτηριστικόν  του).

 

Τά φιλολογικά  στοιχεΦα  ε0ς τό  Eλον ργον  (προσφωνήσεις εPλαβείας,  μεταφορικά σχήματα,  παρομοιώσεις, ποιητικά πίθετα, ε0κόνες,  ποστροφές, ντιθέσεις, κ.λ.π.) ε6ναι  μφανέστατα  καί πυκνά. Κατά τήν μεταφοράν  τοζ Κανόνος  τοζ  γ. Μαξίμου ε0ς  τούς  δύο  νέους  Κανόνας, A νέος Yμνογράφος  πέτυχεν τόν  σεβασμόν  ε0ς  τό  Eλον  πνεζμα  τοζ  γίου  Ποιητοζ.»

 

ΜΕΡΟΣ - Δ -

 

Περιλαμβάνει σχετικό μουσικό παράρτημα τοζ Πρωτοψάλτου καί Μουσικοδιδασκάλου κ.Γεωργίου Χρονόπουλου.

 

ΜΕΡΟΣ - Ε -  (Παράρτημα)

 

Περιλαμβάνει Χαιρετισμούς στόν  γιο Μάξιμο τόν Γραικό. ργο καί αPτό τοζ καθηγητΖ  ντωνίου Μάρκου, πού γιά πρώτη φορά δημοσιεύονται!

 

) κεντρική διάθεση τοζ βιβλίου γίνεται:

Α. πό τίς κδόσεις Σταμούλη.

ΒιβλιοπωλεΦα:θήνα: βέρωφ 2, τ.κ. 10433, τηλ.: 2105238305, fax: 2105238959

Πειραιάς: Καραολή & Δημητρίου 87, τ.κ. 18534, τηλ.: 2104227504, fax: 2104227577

Email: info@stamoulis.gr

Β. πό τόν π. Δημήτριο θανασίου.

 

e-mail πικοινωνίας: fdathanasiou@gmail.com

 

TΙΜΗ ΑΝΤΙΤΥΠΟΥ:10 ΕΥΡΩ

 

 

ντί πιλόγου.

 

« ...Συγχαίροντες πό καρδίας τόσον τούς λλογιμωτάτους κ. κ. Καθηγητάς ντώνιον Μάρκου, Διευθυντήν τοζ γιολογικοζ Κέντρου «ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ» καί χαρισματικόν γιολόγον - Yμνογράφον καί Βλάσιον Σαββίδην, διά τό ρτιο καί μπεριστατωμένο Ε0σαγωγικό Σημείωμα τΖς παρούσης YμνογραφικΖς κδόσεως, Eσον καί τόν Α0δεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερο π. Δημήτριο θανασίου μετά τΖς εPλαβεστάτης Πρεσβυτέρας του, διά τήν θεοφιλΖ πρόνοια καί τήν συνεργασία των μετά τοζ ε0ρημένου Yμνογράφου, εPχόμεθα διαπύρως Eπως τό Πανάγιον καί Ζωοποιόν καί Παντοδύναμον Πνεζμα, A ε7ς τΖς Τριάδος Θεός, τό Aμότιμον καί Aμόδοξον τχ Πατρί καί τχ Υ1χ, τό φωτίζον καί στηρίζον καί γιάζον τάς ψυχάς !μφν, ε0ρηνεύΓ καί ποδηγετΗ τήν Μίαν γίαν Καθολικήν καί ποστολικήν τοζ Χριστοζ κκλησίαν, πρός τόν εTδιον ν οPρανοΦς λιμένα καί τούς πιστούς ε0ς «νομάς χαρισμάτων».

 

                                                                                                                 

 

                                                                          I Κυθήρων Σεραφείμ


Περί Ισλαμικών Σπουδών


αρχείο λήψης.jpg

http://hristoifantos.blogspot.gr/2014/02/blog-post_28.html


Δύο Άγγελοι


images.jpg



«Σε μια σκάλα ήταν δύο Άγγελοι. Ο ένας ανεβοκατέβαινε συνεχώς.

Ο άλλος κάθονταν ακίνητος και δεν έκανε τίποτα. Τον ρωτάει κάποιος:

- "Γιατί ο άλλος Άγγελος ανεβοκατεβαίνει συνεχώς και εσύ κάθεσαι άπραγος;"

- "Γιατί ο άλλος ανεβοκατεβάζει στο Θεό τις προσευχές των ανθρώπων, τα αιτήματά τους" απάντησε.

"Δώσε μου αυτό,δώσε μου το άλλο.

Εμένα η δουλειά μου είναι να να ανεβοκατεβάζω τις ευχαριστίες και επειδή δε λένε ευχαριστώ οι άνθρωποι, δεν έχω δουλειά...

Κάπου- κάπου λέει κάποιος ένα ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ.

Δυσκολεύονται να πουν Δόξα σοι ο Θεός, να πουν ένα ευχαριστώ. 
πηγη.amethystos

Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ὁ «ἐπίσκοπος τῶν ἐκτός


alt


Εχθές 28 Ιανουαρίου [2013] ήταν η επέτειος πέντε ετών από την εκδημία του αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, και διαπιστώσαμε πληθώρα αναφορών στο διαδίκτυο. Άλλες αποτύπωναν μια νοσταλγία και μια μνήμη, άλλες δημιουργούσαν έναν μύθο σαφώς ασύμμετρο ως προς τον πραγματικό κεκοιμημένο ποιμενάρχη- αδύνατον να ξεχωρίσεις τις ανιδιοτελείς από τις ιδιοτελείς, πλην όσων πωλούσαν αντίστοιχο οπτικοακουστικό ή αναγνωστικό υλικό σε τιμή ευκαιρίας. Η αίσθηση που μας δόθηκε είναι πως η νοσταλγία αυτή δεν αφορά τόσο την ολότητα των πιστών χριστιανών ορθοδόξων της Ελλάδας, όσο κυρίως την συντηρητική πτέρυγα της ελληνικής κοινωνίας, ανεξάρτητα από την εκκλησιαστική της ευσέβεια. Πως αυτή η νοσταλγία αποτελεί περισσότερο πολιτική, παρά εκκλησιαστική νοσταλγία. Επιτρέψτε μας, λοιπόν, να αρθρώσουμε νηφάλια αντίρρηση, βοηθώντας έτσι στο να κρατηθεί η μνήμη του κεκοιμημένου ποιμενάρχη ζωντανή. 
Σε μια εποχή που ο συντηρητικός χώρος στην Ελλάδα είχε μείνει ουσιαστικά ανεκπροσώπητος, αφού το ελλαδικό συντηρητικό κόμμα έκανε τα πάντα για να πείσει ότι αποτάσσεται την «Δεξιά», το πλειοψηφικό ρεύμα του ελληνικού λαού που δηλώνει συντηρητικό (57% σύμφωνα με έρευνα της Public Issue στις 29/11/2009) αναζητούσε κάποιο «πολιτικό είδωλο», κάποιον πολιτικό εκφραστή. Και τον εντόπισε στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ο οποίος λειτούργησε συνειδητά ακριβώς ως τέτοιος, καλύπτοντας το κενό: η φρασεολογία του ήταν κυρίως πολιτική, με επίχρισμα θρησκευτικού λεξιλογίου: «Πέραν των ληφθέντων μέτρων προς πάταξη της διαφθοράς, όπου αυτή εντοπίζεται στους κόλπους μας ...» (5/10/05) - «Κηρύσσω πανστρατιά σύναξης των ικανών, των χαρισματικών και των αξίων εκ του ποιμνίου, προκειμένου να απαρτισθεί ο μεγάλος ειρηνικός στρατός της αγάπης και της δύναμης, που θα αναλάβει ...» (9/5/98) - «Ο λαός μας χόρτασε από τα μεγάλα λόγια, ο λαός μας χόρτασε από τις υποσχέσεις, ο λαός μας χόρτασε από τους εκμεταλλευτές» (5 /6/99) - «τίθεται εν λειτουργία η εκστρατεία που έχει κηρύξει η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για συλλογή υπογραφών ...» (11/9/2000) - «Όσοι από μας έχουμε αναλάβει καθήκοντα να είμαστε ηγέτες του λαού μας ...» (5/12/03) Όλα τα παραπάνω είναι φράσεις ενδεικτικές μιας ρητορικής αυστηρά και αποκλειστικά καθοριζόμενης από τις φόρμες και τις νόρμες του πολιτικού λόγου. Αλλά και το περιεχόμενο των φράσεων ανήκει αυστηρά και αποκλειστικά σε μία πολιτική παράταξη, τον σκληρό συντηρητικό χώρο, αφήνοντας τον υπόλοιπο λαό εκκλησιαστικά ορφανό, χωρίς επισκοπικό πατέρα-ποιμένα: «Το υπέροχο τρίπτυχο Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια. Αυτά τα τρία μοιάζουν με πανίερες εικόνες και οι βάρβαροι εικονοκλάστες του καιρού μας» (16/10/2000) - «Εσείς εδώ και χιλιάδες άλλοι είσθε οι γνήσιοι αληθινοί Έλληνες πατριώτες, όχι απλώς αιθεροβάμονες του παρελθόντος. Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι γραικύλοι...» (27/5/98) - «Όταν οι πρόγονοί μας έδιναν τα φώτα του πολιτισμού, οι Ευρωπαίοι ήταν ανεβασμένοι στα δένδρα» (19/11/98) - «Η Ιστορία διδάσκει πως αυτοί οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι ήταν εκείνοι που πάντα ήθελαν το κακό μας» (29/5/2003). Με τον δε διορισμό «Εκπροσώπου Τύπου» της Αρχιεπισκοπής αντανακλάστηκε ο παραλληλισμός με πολιτικό κόμμα και στο οργανωτικό επίπεδο. 
Κάποιοι αναγνώστες ενδεχομένως θα διαφωνήσουν μαζί μας σκεπτόμενοι «καλά τα έλεγε, και συμφωνώ μαζί του. Οι σημερινοί δε λένε κουβέντα». Μα, έτσι έρχονται στα λόγια μας! Αφού αντιμετωπίζουν τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ως έναν πολιτικό ηγέτη, ο οποίος τους εξέφραζε πολιτικά, σε αντίθεση με «τους άλλους» που δεν αναλαμβάνουν τέτοιον ρόλο. Ανεξαρτήτως από το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ως πολιτική φυσιογνωμία, πιστεύουμε ότι αν, κατά τη διάρκεια της αρχιεπισκοπικής θητείας του παρατούσε το ράσο και φορούσε το μπλέηζερ, θα προξενούσε διπλό όφελος: αφ' ενός, στην ελληνική πολιτική γεωγραφία, από την οποία απουσίαζε επίπονα η εκπροσώπηση του (σκληρού) συντηρητικού πόλου. Και αφ' ετέρου, στην εκκλησιαστική μαρτυρία, η οποία δεν θα αλλοτριωνόταν σε ιδεολογία (τυπικό δυτικοευρωπαϊκό γέννημα της νεωτερικότητας) και δήλωση πολιτικής ταυτότητας, με αντίτιμο, φυσικά, την εκκλησιαστική σωτηρία. 
Η υποκατάσταση της Εκκλησίας με την παραταξιακή πολιτική, η φρικώδης ταύτιση της Εκκλησίας-λαού του Θεού με την «Δεξιά του Κυρίου» είναι μόνο μία από τις πληγές στο σώμα της ελλαδικής Εκκλησίας. Και δεν θα αναφερθούμε εδώ καν στο επιτυχές μαζικό ρεσάλτο φιλόδοξων κληρικών στο επισκοπικό αξίωμα, χάριτι της μικρής οργάνωσης κατάληψης επισκοπικών αξιωμάτων που είχαν ιδρύσει ο Καλλίνικος πρώην Πειραιώς, ο κεκοιμημένος και ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων, η οποία χάρισε στους φιλόδοξους κληρικούς που συσπειρώθηκαν γύρω της ονειρώδη 'επαγγελματική σταδιοδρομία': την παραεκκλησιαστική οργάνωση «Χρυσοπηγή». Άλλωστε το ζήτημα έχει εξαντληθεί με την ρήση του εγκεφάλου της οργάνωσης πρώην Πειραιώς Καλλινίκου, ο οποίος δήλωσε μετά την εκλογή του Χριστοδούλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο: «η αποστολή μου τελείωσε εδώ». 
Ανεξίτηλη, όμως, η μνήμη του τραύματος του 2005, αδύνατον να μην αναφερθεί: οπλοφορούντες κληρικοί, πλαστογραφήσεις ψήφων της Ιεράς Συνόδου, συστατικές επιστολές σε εμπόρους ναρκωτικών, απερινόητα δικαστικά, χρηματικά, σεξουαλικά σκάνδαλα. Όλα εκπορευόμενα από την αυλή του Αρχιεπισκόπου, από τις επιλογές προσώπων του. Και οι αντίδραση, πέραν των πολιτικών επαγγελιών «κάθαρσης» που, ως πολιτικές επαγγελίες, δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, η πλήρης και μετά βδελυγμίας αποποίηση κάθε ευθύνης: η επίρριψη της ευθύνης για εφιαλτική ποικιλία τεκμηριωμένου, ψηλαφητού όνειδους σε σκοτεινούς κύκλους που βυσσοδομούν εναντίον της Εκκλησίας: «Αλλά δεν τους ενδιαφέρει η κάθαρση. Η τηλεθέαση τους ενδιαφέρει, γιατί ξέρετε πόσα κερδίζουν από τα τηλεφωνήματα; Σας τρώνε τα λεφτά σας. Αλλά υπάρχει και ένα όριο» (14/3/05). 
Να σημειωθεί: ιστορικής σημασίας και συνεπειών η έμμιση, φίλαρχη ρήξη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με την μόνη εναπομείνασα μήτρα -πέραν της Εκκλησίας- και οικουμενικού ελληνισμού, πραγματικής ελληνικότητας πέρα από εθνικά όρια και κρατικά σύνορα. Δεν επαρκούσε η διοικητική εξουσία στις «νέες χώρες»: έπρεπε να υποταγούν πλήρως στην Αθήνα, να αφαιρεθούν και οι τελευταίες υποψίες έμπρακτης εκκλησιαστικής αναφοράς στην δισχιλιετή εκκλησιαστική Κωνσταντινούπολη - αλλά και στην αυτοκρατορική μας μνήμη. Το πρόσωπο του Πατριάρχη του Γένους έπρεπε να λοιδωρηθεί, να σπιλωθεί, να δοθεί το έναυσμα ώστε ο κάθε ελλαδίτης μητροπολίτης με πριγκηπικές κοσμικές εξουσίες να μπορεί, μέχρι σήμερα, να επιτεθεί παρεμβαίνοντας στον καθημερινό αγώνα επιβίωσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που δεν του έφθανε η ενδο-ορθόδοξη διεθνής επιβουλή των «πρωτείων» και η εύφλεκτη πολιτική κατάσταση της γεωγραφικής του παρουσίας, αλλά οπωσδήποτε χρειαζόταν και την πατροκτονική -και γι' αυτό αυτοχειριακή- εκκλησιαστική ζωή των Αθηνών. Κι από κοντά οι φρικαλέοι «συντηρητικοί» και «ευσεβείς» ελλαδίτες πολιτικοί και πολιτευτές, να συντάσσονται με την πατροκτονία για μια χούφτα ψήφους. 
Ως μετέχοντα στην Εκκλησία, στην εκκλησιαστική ευχαριστία, με ανησυχούσε από τότε ιδιαίτερα η εκκλησιολογική αντίληψη του Χριστοδούλου, η οποία έβλεπε την εκκλησιαστική κοινότητα ως πνευματικό γενόσημο των Ενόπλων Δυνάμεων («Η Εκκλησία έχει τον πνευματικό αγώνα και ο Στρατός τον αγώνα για τη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας του έθνους» - 5/8/2003). Επίσης, η αντιμετώπιση του νέου ανθρώπου ως υποψηφίου οπαδού, και της εκκλησίας ως του οργανισμού στον οποίο πρέπει να τον «μπάσουμε»: για οποιονδήποτε νέο άνθρωπο σέβεται την προσωπική του πάλη για νόημα και σωτηρία και το ενδεχόμενο να εισέλθει στην συναρπαστική περιπέτεια της εκκλησιαστικής νηός, η αντιμετώπισή του με τις μεθόδους του marketing, του «καλοπιάσματος», των ανεκδότων, δεν μπορεί παρά να προσληφθεί ως προσβολή, και απορία για το πού πήγε η ανεκπλήρωτη υπόσχεση πατρότητας. 
alt
Σωτήρης Μητραλέξης
Σημειώνουμε και το εξής: όσοι δεν ενδιαφέρονται για το αν υπάρχει επίσκοπος-εκκλησιαστικός πατέρας ή όχι, όσοι δεν προβάλλουν ως ζητούμενο την παρουσία Επισκόπου και υγιούς εκκλησιαστικής κοινότητας (είτε δεν δηλώνουν καθόλου χριστιανοί, είτε για αυτούς ο χριστιανισμός είναι μια ιδεολογία, ένα σετ πεποιθήσεων που ασπάζονται, κάτι σαν τον μαρξισμό ή τον πασιφισμό, ή ένα δεκανίκι του έθνους και της εθνικής ιδεολογίας, το δεύτερο συνθετικό ενός κρατικού «ελληνοχριστιανισμού»: όλα τα παραπάνω λίγο διαφέρουν μπροστά στο ενδεχόμενο μετοχής στην ευχαριστιακή σύναξη) και αρέσκονται στην πολιτική παρουσία του κυρού Χριστοδούλου ή του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου, καλώς πράττουν - πραγματικά, τίποτα το μεμπτό. Φτάνει να έχουν την τιμιότητα και την παρρησία να ξεκαθαρίσουν ότι τους αρέσει ένα πολιτικό πρόσωπο, που τυχαίνει να είναι και κληρικός - και να μη ζητωκραυγάζουν «άξιος Δεσπότη μου» ή «τέτοιους παπάδες θέλουμε, θεριά!». Να μην προβάλουν την αξίωση να καθορίζουν εκείνοι, οι απόντες της Εκκλησίας, το πώς πρέπει και πώς δεν πρέπει να είναι ο παπάς, ο επίσκοπος και ο Αρχιεπίσκοπος του εκκλησιαστικού σώματος. (Παρεμπιπτόντως, η ενδεχόμενη ψυχολογική ανάγκη ανθρώπων θρήσκων, μα συνειδητά απόντων από το εκκλησιαστικό γεγονός και ηθελημένα άσχετων με αυτό, για «ιερές φιγούρες» που δημιουργούν δέος, έτσι μαυροντυμένες και με πάλλευκες γενειάδες, μάλλον αφήνει αδιάφορο το εκκλησιαστικό σώμα. Η Εκκλησία δεν αναπνέει για να παρέχει άλλοθι, αλλά για να γεννά ζωήν, καv περισσxν ζωΖς.) 
Κανείς μας δεν νομιμοποιείται να κρίνει το πώς αντιμετωπίζει κάποιος άλλος τον θάνατο, και ειδικά τον πρόωρο θάνατο. Ίσως όμως το εκκλησιαστικό σώμα θα ανέμενε (δεν θα απαιτούσε, απλώς θα θεωρούσε φυσιολογικό, αναμενόμενο) από τον προκαθήμενό του, χειραγωγό στην πίστη και «πρωτοπαλίκαρο» της ποίμνης, μια σεμνή ετοιμότητα να συναντήσει τον Πλαστουργό του και Νυμφίο της Εκκλησίας, να παραδοθεί στην αγκαλιά του θελήματός του. «γώ ε0μι ! νάστασις καv ! ζωή. A πιστεύων ε0ς μr, κν ποθάνΓ, ζήσεται· καv πΆς A ζφν καv πιστεύων ε0ς μr οP μt ποθάνΓ ε0ς τxν α0φνα.» «pν μt A κόκκος τοζ σίτου πεσ|ν ε0ς τtν γΖν ποθάνΓ, αPτxς μόνος μένει· pν δr ποθάνΓ πολzν καρπxν φέρει.» «) γυνt Eταν τίκτΓ λύπην χει, Eτι &λθεν ! eρα αPτΖς· Eταν δr γεννήσΓ τx παιδίον, οPκέτι μνημονεύει τΖς θλίψεως διp τtν χαρpν Eτι γεννήθΓ νθρωπος ε0ς τxν κόσμον». «Ταζτα λελάληκα QμΦν 5να ! χαρp ! μt ν QμΦν μείνΓ καv ! χαρp Qμφν πληρωθΗ». Δίπλα σε αυτά, η επικρατούσα κρατική θρησκεία, των εχόντων «καθήκοντα ηγεσίας του λαού τους»: «Γιατί σε εμένα;» - «Προσευχηθείτε για μένα, προσευχηθείτε για την υγεία μου». Με παρέκβαση, ως V.I.P., μακροσκελών καταλόγων προτεραιότητας μοσχεύματος (ενίοτε νέων παιδιών, σίγουρα εικόνων Θεού), ώστε να γίνει η εγχείρηση με ταχύτητα αδιανόητη για τους απλούς θνητούς, για τα παιδιά ενός κατώτερου θεού. Μα για αυτό το ζήτημα δεν επιτρέπει η σεμνότητα να μιλήσουμε, και δεν θα αναφερθούμε περαιτέρω σε αυτό. 
Ελπίζουμε με την παραπάνω νηφάλια κριτική ματιά να τιμούμε πραγματικά την μνήμη του κυρού Χριστοδούλου, να βάζουμε ένα απειροελάχιστο λιθαράκι στο να καταστεί «αιωνία», όπως κάθε ανθρωπίνου προσώπου-εικόνα Θεού: σίγουρα πάντως περισσότερο απ' όσο εκείνοι που, με ιδιοτέλεια ή χωρίς, αντικαθιστούν το πρόσωπο του κεκοιμημένου αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου με προσκυνητέα είδωλα και ξόανα. 
Σωτήρης Μητραλέξης 
Υ.Γ.: Διευκρίνηση αναγκαία, απ' ότι φαίνεται από τα σχόλια, περί πολιτικολογίας: δεν ισχυριζόμαστε ότι «ένας κληρικός δεν έχει δικαίωμα δια να ομιλεί», ότι ... χάνει τα πολιτικά του δικαιώματα: το έχουμε άλλωστε γράψει και αλλού. Όμως, όταν ένας Αρχιεπίσκοπος επιλέγει να ταυτιστεί πλήρως, με καθημερινές δηλώσεις και κατακεραυνώνοντας τους «άλλους», με μία πολιτική παράταξη και πολιτική ιδεολογία, οι ... άλλοι μισοί μένουν εκκλησιαστικά ορφανοί - και αυτό είναι μια χαίνουσα πληγή στο σώμα της Εκκλησίας. Ζητούμε Αρχιεπίσκοπο των εν Ελλάδι ορθοδόξων χριστιανών, όχι Αρχιεπίσκοπο των δεξιών ή των αριστερών ή των κεντρώων ή των πατριωτών. Η κριτική μας ματιά δεν αφορμάται από την εμπλοκή της εκκλησίας στην πολιτική, αλλά από την εμπλοκή της πολιτικής στην εκκλησία. Ας κατανοήσουν κάποιοι σχολιαστές ότι όση θαλπωρή και ενθουσιασμό ενδεχομένως ένοιωθαν οι ίδιοι από τις επαναδιατυπώσεις της πολιτικής στράτευσης του κεκοιμημένου Αρχιεπισκόπου, άλλη τόση αποξένωση και αποκλεισμό ένοιωθαν τα μέλη της εκκλησίας με διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Δεν νοείται να εισάγονται αυτοί οι διχασμοί στο εκκλησιαστικό σώμα ...

Λαϊκοί ασκητές στο Άγιον Όρος



alt
Ο γέρο-Ιωακείμ, από την Βατοπεδινή Καλύβη της Αναλήψεως πλησίον των Καρυών, ήταν από τους παλαιότερους Αγιορείτες. Πλησίασε τα 100 και έζησε πάνω από 70 χρόνια στο Άγιον Όρος. Διηγήθηκε ότι όταν ήταν νέος μοναχός, εγνώρισε ένα λαϊκό ασκητή, που ασκήτευε απέναντι από την αρχαία Μονή του Αλυπίου, σε μία σπηλιά, κοντά στο λεγόμενο Κελλί του Πατριάρχου.

Η σπηλιά ήταν σχηματισμένη από μια πέτρα που προεξείχε σαν οροφή και στην άκρη της προεξοχής είχε κτισμένο ένα τοιχάκι από ξηρολιθιά. Όσες φορές τον επεσκέπτετο, μόνον η θέα του προξενούσε μεγάλη κατάνυξη.

Ο λαϊκός αυτός ασκητής ήταν σπουδαίος αγωνιστής. Έτρωγε κάθε δέκα μέρες και αγωνιζόταν να μιμηθή τον όσιο Μάξιμο τον Καυσοκαλυβίτη, τον όποιο είχε σε μεγάλη ευλάβεια. Μέσα στο σπήλαιο είχε μόνο ένα Σταυρό, δυό μικρές εικόνες και δυό δίποδα, πάνω στα όποια είχε βάλει ο ασκητής δυό σανίδες έτσι είχε κάνει το ασκητικό του κρεββάτι.

Παλαιά στην Ι. Μονή Φιλόθεου έζησε ένας λαϊκός εργάτης που το όνομα του δεν διασώθηκε. Αφού εκοιμήθη και τον έθαψαν, μετά από χρόνια του έκαναν ανακομιδή και τα οστά του ευωδίαζαν.

Εξεπλάγησαν, απορούσαν και προσπαθούσαν να εξηγήσουν για ποιό λόγο ο Θεός τίμησε με ευωδία τα οστά του λαϊκού. Εκείνο που διαπίστωσαν ήταν ότι κανείς δεν είχε το παραμικρό παράπονο απ' αυτόν. Ποτέ κανέναν δεν είχε κατακρίνει και στενοχωρήσει. Ήταν ευλαβής, φιλήσυχος και είχε κρυφή εσωτερική εργασία. Στο διάλειμμα που έκαναν οι άλλοι εργάτες για να ξεκουρασθούν, αυτός πήγαινε λίγο απόμερα και καθόταν κάτω από μια ελιά, διάβαζε το Ευαγγέλιο και έκλαιγε.
 
 
πηγή(Από το βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο», και την ενότητα: «Θαυμαστά και διδακτικά περιστατικά». Κεντρική διάθεση βιβλίου: Ιερόν Ησυχαστήριον «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής, 2008)

Η "ΣΠΙΘΑ" του π.Αυγ. Καντιώτη και οι Ιστοσελίδες των Μητροπόλεων


alt











Θυμάμαι ..., 
την εφημερίδα "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ" του π.Αυγουστίνου Καντιώτη 
(μετέπειτα επισκόπου Φλωρίνης -να ναι καλά η Αριστίνδην Σύνοδος που τον έκανε επίσκοπο λίγους μήνες μετά την επιβολή της Δικτατορίας, γιατί στην δημοκρατία κάτι τέτοιοι αγωνιστές ιερείς, αντί να επιβραβεύονται, διώκονται και εκτοπίζονταιαπό τις ενορίες τους)


Φωτογράφιζε λοιπόν ο π.Αυγουστίνος τα ρετιρέ που ανήκουν σε δεσποτάδες και τα δημοσιοποιούσε στην "ΣΠΙΘΑ". Κατήγγειλε δημόσια και κατονόμαζε τους δεσποτάδες που θησαυρίζουν και αφήνουν διαμερίσματα κληρονομιά στα ανίψια τους 

Αληθινό παλικάρι ο π.Αυγουστίνος με πεντακάθαρη ψυχή και γι αυτό τα έβαζε με όλους:
  • Δεν φοβήθηκε να κόψει το μνημόσυνο στον Πατριάρχη (για τα ανοίγματα στον Πάπα, δείτε εδώ)
  • δεν φοβήθηκε να κόψει το μνημόσυνο στον Βασιλέα (το 1949 έπαυσε το πολυχρόνιο του βασιλιά Παύλου στην Κοζάνη, παρουσία στρατιωτικών αρχών και του συνταγματάρχου Βεντήρη. Συγχρόνως κυκλοφόρησε κατά χιλιάδες την «Χριστιανική Σπίθα»·http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=27859, με το ερώτημα· Βασιλεύ είστε μασόνος;  ο βασιλιάς ανακάλεσε το μασονικό έγγραφο !)
  • δεν φοβήθηκε να τα βάλει και με την ίδια την δικτατορία (δείτε ενδεικτικά πως απάντησε σε Υπουργό της Δικτατορίας : "μέχρι τώρα σας μιλούσα ως μητροπολίτης προς υπουργό τώρα ξεχάστε ότι σας ομιλεί ο μητροπολίτης, σας μιλεί ο Καντιώτης, την Κυριακή θα κατέβω στο Αμύνταιο και να πάτε να κάνετε ότι θέλετε" και του έκλεισε το τηλέφωνο!
    «Ακούστε, μέχρι τώρα σας μιλούσα ως Μητροπολίτης προς υπουργό, τώρα ξεχάστε ότι σας ομιλεί ο Μητροπολίτης και σας ομιλεί ο Καντιώτης, την Κυριακή θα κατέβω στο Αμύνταιο και να πάτε να κάνετε ο,τι θέλετε». Και του κλείνει το τηλέφωνο!! - See more at: http://www.kozan.gr/?p=25465#sthash.RN3yX6tI.dpuf
     όπως και όταν απαίτησαν να κάνουν πολιτικά κηρύγματα εντός του ναού, μάλιστα τον κάλεσαν να τον δικάσουν στο στρατοδικείο Ρουφ, διαβάστε σχετικά εδώ)
  • δεν φοβήθηκε να κατηγορήσει τον Κων/νο Καραμανλή (τον μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας) ότι είναι Μασόνος και ότι επιδιώκει να διαλύσει τα ιδανικά της πατρίδας μας.
Ήταν ο αδιάφθορος κληρικός, μαχητικός, ασυμβίβαστος και διαπρύσσιος κήρυκας της καθάρσεως της Εκκλησίας από τα στοιχεία εκείνα που την εκθέτουν. Αποτελούσε την εστία της αντιστάσεως σε όλες εκείνες τις φθοροποιές δυνάμεις που απειργάζοντο την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και ο υπερασπιστής των αδίκως καταδιωκομένων και κατατρεγμένων. - See more at: http://www.kozan.gr/?p=25465#sthash.RN3yX6tI.dpuf
Ήταν ο αδιάφθορος κληρικός, μαχητικός, ασυμβίβαστος και διαπρύσσιος κήρυκας της καθάρσεως της Εκκλησίας από τα στοιχεία εκείνα που την εκθέτουν. Αποτελούσε την εστία της αντιστάσεως σε όλες εκείνες τις φθοροποιές δυνάμεις που απειργάζοντο την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και ο υπερασπιστής των αδίκως καταδιωκομένων και κατατρεγμένων. - See more at: http://www.kozan.gr/?p=25465#sthash.RN3yX6tI.dpuf
Ήταν ο αδιάφθορος κληρικός, μαχητικός, ασυμβίβαστος και διαπρύσσιος κήρυκας της καθάρσεως της Εκκλησίας από τα στοιχεία εκείνα που την εκθέτουν. Αποτελούσε την εστία της αντιστάσεως σε όλες εκείνες τις φθοροποιές δυνάμεις που απειργάζοντο την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και ο υπερασπιστής των αδίκως καταδιωκομένων και κατατρεγμένων. - See more at: http://www.kozan.gr/?p=25465#sthash.RN3yX6tI.dpuf

Ήταν ο αδιάφθορος κληρικός, μαχητικός, ασυμβίβαστος και διαπρύσσιος κήρυκας της καθάρσεως της Εκκλησίας από τα στοιχεία εκείνα που την εκθέτουν. Αποτελούσε την εστία της αντιστάσεως σε όλες εκείνες τις φθοροποιές δυνάμεις που απειργάζοντο την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και ο υπερασπιστής των αδίκως καταδιωκομένων και κατατρεγμένων. - See more at: http://www.kozan.gr/?p=25465#sthash.RN3yX6tI.dpuf

Τις "ΣΠΙΘΕΣ" του π.Αυγουστίνου θυμάμαι όταν κατά καιρούς πέφτουν στα χέρια μου περιοδικά και προσφάτως και ιστοσελίδες μητροπόλεων. 
alt 
Αντί να προβάλουν πνευματικά και εθνικά θέματα, που θα αφυπνίσουν και θα στηρίξουν τον λαό, προβάλουν "τι έκανε κάθε μέρα Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ"! 
Λευκώματα ολόκληρα με τις έγχρωμες φωτογραφίες του μητροπολίτη!  Μέχρι και ημερολόγια με φωτογραφία στο εξώφυλλο τον μητροπολίτη! Μας ενημερώνουν καθημερινά τι έκανε ο μητροπολίτης με κάθε λεπτομέρεια (μόνον πόσες φορές πήγε στην τουαλέτα και αν ενεργήθηκε δεν μας γράφουν! όλα τα άλλα είναι εκεί με φωτογραφίες του)


.......................................................
Μαχητής Θεσσαλονίκης- Ιστολόγιο Αντιπαρακμή



ΑντιΠαρακμή.


Ορθόδοξος Τύπος, 17/1/2014 και dtatsis.blogspot.gr